Voedingssystemen Producenten online vinden

Stroomvoorzieningssystemen worden gebruikt om elektriciteit op te wekken, om te zetten, op te slaan, te verdelen en te leveren aan een breed scala van consumenten zoals huishoudens, bedrijven, industrie, openbare voorzieningen en kritieke infrastructuren.

Het zijn centrale technische systemen voor een veilige, betrouwbare en efficiënte levering van elektrische energie. Hun constructie en werking zijn onderworpen aan strenge technische, economische en wettelijke eisen, aangezien elektriciteit altijd in de vereiste hoeveelheid en kwaliteit beschikbaar moet zijn.

Hieronder vindt u informatie over de werking van stroomvoorzieningssystemen, hun gebruik en toepassingsgebieden, evenals een overzicht van ontwikkelingen en uitdagingen op dit gebied:

Hoe voedingssystemen werken:

De werking van een stroomvoorzieningssysteem kan worden onderverdeeld in verschillende gecoördineerde subprocessen:

Stroomopwekking:

Elektriciteit wordt opgewekt door primaire energie om te zetten in elektrische energie. Hiervoor worden verschillende technologieën gebruikt:

1. Conventionele opwekking: In elektriciteitscentrales (bijv. kolen-, gas- of kerncentrales) wordt thermische energie omgezet in mechanische energie (via stoomturbines) en uiteindelijk in elektrische energie (via generatoren).
2. Regeneratieve opwekking: Fotovoltaïsche systemen zetten zonlicht rechtstreeks om in elektriciteit. Windenergiecentrales gebruiken de kinetische energie van de wind.
3. Waterkrachtcentrales gebruiken de hoge energie van water. Biomassa en geothermische energie zijn ook bronnen van elektrische energie.
4. Decentrale opwekking: Kleine systemen zoals zonnepanelen op woongebouwen of warmtekrachtcentrales wekken elektriciteit op dicht bij de consument.

Omzetting van elektriciteit:

De opgewekte elektrische energie moet worden aangepast voor transport en gebruik:

1. Spanningsomzetting: transformatoren verhogen de spanning om lijnverliezen voor transport te minimaliseren (bijv. van 20 kV naar 110-380 kV) en verlagen de spanning weer voor gebruik.
2. Omzetting wisselstroom/directe stroom: Sommige opwekkingssystemen (bijv. PV-systemen) genereren gelijkstroom, die door omvormers wordt omgezet in wisselstroom.

Elektriciteitstransmissie:

Transmissie vindt plaats via een hiërarchisch gestructureerd netwerk:

1. Extra- en hoogspanningsnetten 220-380 kV of 110 kV: Voor lange transportafstanden tussen opwekkers en verbruikscentra.
2. Middenspanningsnetten 10-30 kV: Verbinding tussen regionale netknooppunten en lokale netstations.
3. Laagspanningsnetten 400/230 V: leveren aan eindgebruikers zoals huishoudens en kleine bedrijven.

Elektriciteitsdistributie:

Distributie omvat alle processen vanaf het overdrachtspunt in het middenspanningsbereik tot aan de eindverbruiker:

1. Lokale nettransformatoren zetten middenspanning om in laagspanning.
2. Elektriciteit wordt gedistribueerd via kabels en leidingen, soms ondergronds (in steden) of via bovengrondse leidingen (in landelijke gebieden).
3. Schakel- en zekeringssystemen zorgen voor bescherming en controle van het net.

Opslag van elektriciteit:

Elektriciteit moet in realtime worden opgewekt en verbruikt. Opslagsystemen helpen om schommelingen op te vangen:

1. Batterijopslagsystemen (bijv. lithium-ion) slaan overtollige elektriciteit op voor korte perioden.
2. Elektriciteitscentrales met pompaccumulatie zijn de grootste vorm van mechanische energieopslag.
3. Power-to-X-technologieën zetten elektriciteit om in waterstof, synthetische brandstoffen of warmte voor later indirect gebruik.

Netbewaking en -regeling:

Netstabiliteit is essentieel. Netcontrolecentra bewaken en regelen:

1. Frequentie (moet constant zijn op 50 Hz)
   Spanning
   Laadstromen
   Storingen, uitval, schakelhandelingen
2. Moderne systemen maken hiervoor gebruik van intelligente automatisering (smart grid).

Gebruik en toepassingsgebieden van stroomvoorzieningssystemen:

1. Huishoudens:
Levering van elektriciteit voor verlichting, consumentenelektronica, huishoudelijke apparaten en in toenemende mate ook voor verwarming (bijv. warmtepompen) en e-mobiliteit.
Zelfvoorziening door middel van PV-systemen wordt steeds algemener, inclusief teruglevering aan het elektriciteitsnet.

2. Industrie:
Grootverbruikers hebben elektriciteit nodig voor machines, productiefaciliteiten, processen en automatisering.
Hebben vaak hun eigen onderstations en middenspanningsverbindingen.
Hoge eisen aan netkwaliteit (bijv. voor gevoelige productieprocessen).

3. Handel en diensten:
Elektriciteit voor verlichting, IT, koelsystemen, kassasystemen en kantoorapparatuur.
Horeca, detailhandel, kantoorgebouwen en hotels vereisen constante leveringszekerheid.

4. Infrastructuur en openbare voorzieningen:
Ziekenhuizen, overheidsinstanties, onderwijsinstellingen, transportbedrijven, enz. zijn afhankelijk van een betrouwbare stroomvoorziening.
Vaak uitgerust met noodstroomvoorzieningen (bijv. dieselgeneratoren, batterijsystemen).

5. Transport:
Elektrificatie van spoorvervoer (tractiestroomnetwerken).
Laadinfrastructuur voor elektrische voertuigen wordt een integraal onderdeel van de stroomvoorzieningsstructuur.
Perspectief: bidirectioneel opladen voor netstabilisatie (vehicle-to-grid).

Ontwikkelingen en uitdagingen op het gebied van stroomvoorzieningssystemen:

• Decentralisatie en prosumptiemodel:
  Consumenten worden gelijktijdige producenten (bijv. met PV-systeem en opslag).
  Nieuwe eisen voor netplanning, terugkoppeling, controle.
• Digitalisering en smart grid:
  Digitalisering maakt nauwkeurige regeling en automatische belastingverdeling mogelijk.
  Slimme meters en schakelkasten creëren de basis voor flexibele tarieven, belastingsbeheer en netvriendelijk gedrag.
• Netintegratie van hernieuwbare energie:
  Fluctuerende teruglevering van wind- en zonne-energie stelt het elektriciteitsnet voor uitdagingen.
  Flexibilisering en opslag worden essentieel, net als het verschuiven van de belasting.
• Voorzieningszekerheid:
  Stabiele stroomvoorziening ondanks toenemende volatiliteit vereist intelligente besturing, voorspellend onderhoud en noodconcepten.
  Netknelpunten en redispatch-maatregelen nemen toe.

Stroomvoorzieningssystemen vormen de ruggengraat van elke moderne samenleving. Ze verbinden producenten en consumenten via een complex, fijnmazig netwerk. Hun taak is niet alleen om elektriciteit te leveren, maar ook om stabiliteit, efficiëntie en duurzaamheid te garanderen. Met de toenemende decentralisatie, elektrificatie en digitalisering worden de eisen steeds hoger - tegelijkertijd ontstaan er nieuwe mogelijkheden voor meer voorzieningszekerheid, economische efficiëntie en klimaatbescherming.

Hieronder vindt u een overzicht van de belangrijkste criteria waarop u moet letten bij de aankoop van stroomvoorzieningssystemen:

Bij aankopen op het gebied van stroomvoorzieningssystemen zijn er een aantal technische, kwalitatieve en economische factoren die zorgvuldig in overweging moeten worden genomen. Een goed onderbouwde selectie is cruciaal voor de bedrijfszekerheid, levensduur en onderhoudsvrije werking van deze systemen. Vanwege de verscheidenheid aan componenten die worden aangeboden op het gebied van stroomvoorzieningssystemen, laten we hieronder voorbeelden zien van waar rekening mee moet worden gehouden bij de aankoop van een stroomopwekkingssysteem.

• Voordat een offerte wordt aangevraagd of een aanbesteding wordt uitgeschreven, is een nauwkeurige analyse van de vereisten en een doelomschrijving essentieel:
• Leveringsdoel: wordt het systeem gebruikt voor zelfopwekking, noodstroomvoorziening of voor toevoer naar het elektriciteitsnet?
• Bedrijfsmodus: Moet het systeem parallel aan het elektriciteitsnet, off-grid (stand-alone) of hybride worden gebruikt?
• Benodigd vermogen: Wat is het continu vermogen (kW/MW), de piekbelasting en de vereiste redundantie, indien van toepassing?
• Looptijd en bedrijfsuren: Is er een oplossing nodig voor continue werking (bijv. WKK) of een sporadisch gebruikt systeem (bijv. een dieselnoodgenerator)?
• Het kiezen van de juiste stroomopwekkingstechnologie is cruciaal en hangt af van de locatie, het belastingsprofiel, de beschikbaarheid van brandstof en de strategische doelen:
• Stroomaggregaten op diesel/gasmotoren: ideaal voor noodstroom en middellange/lange werking met hoge betrouwbaarheid.
• Warmtekrachtcentrales (WKK): Gecombineerde opwekking van elektriciteit en warmte - bijzonder zuinig bij gelijktijdig warmteverbruik.
• Fotovoltaïsche systemen: Voor het overdag zelf opwekken van elektriciteit, meestal parallel aan het elektriciteitsnet, afhankelijk van het weer en de instraling.
• Windenergiecentrales: Geschikt op geschikte locaties - maar complexer qua goedkeuring en netbeheer.
• Waterkracht, biomassa, geothermische energie: Voor speciale langetermijnprojecten met complexere goedkeuringen.
• Brandstofcellen, microgasturbines, stirlingmotoren: Voor speciale toepassingen, kleine vermogens of hoge efficiëntievereisten.
• Economische efficiëntie en totale eigendomskosten. De pure aankoopprijs is vaak maar een klein deel van de economische waarheid.
• Brandstofkosten: Hoe stabiel en beschikbaar is de brandstof? Is levering op lange termijn gegarandeerd?
• Efficiëntie: Hogere efficiëntieniveaus verlagen de bedrijfskosten permanent.
• Onderhoudsintervallen en -kosten: Frequentie van onderhoudsbeurten, vervangingscycli, slijtageonderdelen.
• Subsidies en teruglevertarieven: Zijn er investeringssubsidies, belastingvoordelen of feed-in tarieven beschikbaar?
• Afschrijvingsperiode: Hoe lang duurt het voordat het systeem zichzelf heeft terugverdiend?
• Een levenscycluskostenanalyse (total cost of ownership) moet altijd deel uitmaken van de investeringsbeslissing.
• Technische kenmerken bepalen de prestaties, operationele betrouwbaarheid en flexibiliteit:
• vermijd overdimensionering: Een te groot systeem is inefficiënt en duur in deellastbedrijf.
• Opstartgedrag en -dynamiek: belangrijk voor noodstroomtoepassingen - kan het systeem snel opstarten?
• Netverstoringen en harmonischen: Is het nodig om bijvoorbeeld een synchrone generator of een omvormer te gebruiken?
• Vereisten voor spanning, frequentie en fase: Moet de opgewekte stroom bijzonder stabiel zijn?
• Modulariteit en schaalbaarheid: Kan het systeem later worden uitgebreid?
• Fabrikanten moeten VDE-, IEC- of ISO-gecertificeerd zijn en componenten moeten volgens industrienormen worden vervaardigd.
• Technisch geschikte systemen moeten ook voldoen aan de vereisten van de locatie en de infrastructuur:
• Ruimtevereisten: Is de beschikbare ruimte voldoende voor installatie, onderhoud, luchtgeleiding?
• Geluidsontwikkeling: Moet er een geluidsbeschermingsconcept worden gepland?
• Uitlaatgasgeleiding en luchttoevoer: Vooral belangrijk voor verbrandingsmotoren.
• Netaansluiting: Kan overleg met de netbeheerder vereisen (trefwoord: feed-in management).
• Veiligheidsuitrusting: Brandbeveiliging, toegangscontrole, aarding, overspanningsbeveiliging.
• Last but not least moet ook de bouwvergunning worden gecontroleerd - bijvoorbeeld voor buitenunits of systemen met emissies.
• Een gekwalificeerde leverancier is essentieel voor de operationele veiligheid op lange termijn:
• Technische expertise: fabrikant of systeemintegrator met ervaring in vergelijkbare projecten.
• Serviceconcept: Hoe is de ondersteuning georganiseerd - responstijd, beschikbaarheid van reserveonderdelen, onderhoud op afstand?
• Training en overdracht: Is het bedienend personeel uitgebreid geïnstrueerd?
• Referentieprojecten: Heeft de leverancier met succes vergelijkbare systemen geïmplementeerd?
• Tegenwoordig moeten energieopwekkingssystemen intelligent worden geïntegreerd in het totale systeem:
• Energiebeheersystemen: Aansluiting voor belastingsregeling, visualisatie en gegevensanalyse.
• Automatische regeling: starten/stoppen op verzoek, belasting volgen, overgang naar noodstroomvoorziening.
• Communicatie-interfaces: Ondersteuning voor protocollen zoals Modbus, BACnet, CAN, Ethernet.
• Compatibiliteit met opslagoplossingen: Combinatie met batterijopslagsystemen voor hoger eigenverbruik of piekbelastingbeheer.
• Een toekomstgerichte planning van deze interfaces vergemakkelijkt latere uitbreidingen en zorgt voor transparantie in het energieverbruik.
• Een professionele inkoopafdeling moet bekend zijn met en voldoen aan wettelijke, normatieve en veiligheidsvereisten:
• Netaansluitingsvoorschriften: VDE-AR-N 4105 (laagspanning), VDE-AR-N 4110 (middenspanning) enz.
• Verordening inzake industriële veiligheid en gezondheid (BetrSichV): Inspectieverplichtingen, verantwoordelijkheid van de exploitant.
• Emissiebescherming: TA Luft, geluidsrichtlijnen, goedkeuring volgens BImSchG indien nodig.
• Goedkeuringen en certificaten: CE-markering, veiligheidscertificaten voor apparatuur, conformiteitsverklaringen.
• Verzekering en aansprakelijkheid: Worden risico's gedekt door een verzekering of een onderhoudscontract?

Bij de aankoop van voedingssystemen gaat het niet alleen om technische kengetallen, maar om een holistisch begrip van vereisten, technologie, kosteneffectiviteit en integratie. Alleen wie consequent aandacht besteedt aan deze aspecten, zal een duurzame, veilige en economisch verstandige beslissing nemen. Een goede planning, realistische operationele analyse en samenwerking op basis van partnerschap met een ervaren leverancier zijn cruciaal voor succes.

Voedingssystemen kunnen bij verschillende leveranciers worden gekocht. Uitgebreide informatie over fabrikanten en leveranciers van voedingssystemen van over de hele wereld vindt u op Exportpages.